Κόκκινα όνειρα

τα παιδιά στον δρόμο κυνηγάνε τα κόκκινα όνειρα... μικρές στάσεις καταναγκαστικής ευσπλαχνίας, καθώς η ορατότητα βελτιώνεται αισθητά...
σκόνη! παντού σκόνη... χωματίλα και καυσαέρια που με κάθε ανάσα λερώνουν την σκέψη μας... λάσπη στο στόμα... στα μάτια λάσπη... βαλτώνει η ψυχή μου।
ένα κόκκινο μήλο κατρακυλάει στον κατήφορο... γεμίζει πληγές...
οι ανήσυχες κραυγές των μηχανικών ανθρώπων, σφαίρες που τρυπάνε τους στίχους... σκοτώνουν την μουσική μου...
αρνούμαι να υπηρετήσω την πράσινη προσταγή...
θα μείνω εδώ! θα είμαι πάντα εδώ!

Μ.Μ