Ταξιδευτή των θαλασσών και φίλε εσύ των γλάρων
ψάξε βαθιά στην τσέπη σου για κείνο το κοχύλι...

Κυριακή 21 Ιουνίου 2009

'Οταν το φεγγάρι ανατέλλει...

'Οταν το φεγγάρι ανατέλλει...

Όταν το φεγγάρι ανατέλλει
οι καμπάνες χάνονται
κι εμφανίζονται
αδιαπέραστα μονοπάτια.

Όταν το φεγγάρι ανατέλλει
η θάλασσα σκεπάζει τη γη
κι η καρδιά νιώθει
σαν ένα νησί στην απεραντοσύνη.

Κανείς δε τρώει πορτοκάλια
τη πανσέληνο.
Πρέπει μόνο
κρύα πράσινα φρούτα.

Όταν το φεγγάρι ανατέλλει
με εκατό ίδια πρόσωπα
τα ασημένια νομίσματα
κλαίνε στη τσέπη.

Lorca Federico Garcia

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου